|
||||||||
|
Vidu ankaŭ en "Tekstoj kaj aŭtoroj" |
||||||||
|
||||||||
|
Obama:"gravas plinobligi interhomajn kontaktojn ! " Jen ligilo al artikolo proponita de Jaroslav Karhan. Laù li la diroj de Obama kongruas kun la koncepto de Homekologio kaj de mondcivitaneco : http://www.internacia-gazeto.com/articoli-2010/art_10_031_jaroslav_obama.html De EU kaj UN al monda demokratio Ĝis 1945 Eŭropo estis la kontinento de multaj kruelaj konfliktoj. La landoj sin rigardis aŭtonomaj nacioj kun sanktaj limoj. Regis konstanta malamikeco, kiu regule eksplodis per militoj. Eŭropo estis dividita kaj verdire tragika kontinento. En la 50aj jaroj de la antaŭa jarcento okazis miraklo: R. Schuman kaj J. Monnet kreis la bazon por unuigita kaj paca Eŭropo, starigante en 1951 la proceson, kiu portis al nuna EU. Tiam ili volis interpacigi la ĝismortajn malamikojn, Francion kaj Germanion, per komuna ekspluatado de karbo kaj ŝtalo, la plej grava krudmaterialoj por la postmilita rekonstruo... En 1952 Francio, Okcidenta Germanio, Italio kaj Benelukso subskribis la Eŭropan Komunumon por Karbo kaj Ŝtalo. En 1993 la Traktato de Mastriĥto anstataŭis la Komunumon per EU. Kiu havas antaŭ la okuloj la jamajn sangajn konfliktojn sur la kontinento, tiu devas agnoski, ke la fina EU estas politika miraklo. Same granda miraklo estis la malfermiĝo en 1989 de Orient-Eŭropaj ŝtatoj post la disfalo de la sovietunia imperio. Kvankvam regas ankoraŭ malfido inter Ruslando kaj EU, la prava timo pro atommilito - eŭfemisme nomata "malvarma milito" - nun malaperis: la du Germanioj reuniĝis kaj mezeŭropaj landoj aliĝis al EU. Ke landoj de malantaŭ la iama Fera Kurteno nun apartenas al EU, estas dua politika miraklo. Sed, sur tiu fono la ĉi-somera elektatado por la eŭroparlamento estas hontiga. Plej malbona estas la minimuma partopreno. Ŝajnas, ke multaj eŭropaj civitanoj forgesis la teruraĵojn, kiuj ĝis antaŭ ne longe turmentis la kontinenton. La indiferenco estas timiga. En la amaskomunikiloj kaj en la politikaj debatoj oni precipe montras la negativajn aspektojn de EU. Malofte oni akcentas la grandan profiton, kiun donas la Unio. Imagu la ekonomian krizon sen EU, sen la eŭro, sen la Eŭropa Centra Banko! La megakrizo post 1929 estis tiom dtrua, ĉar la ekonomio ne estis tutmonda kaj oni senespere klopodis haltigi la ŝtormon interne de propra lando. La ŝtormo fine eksplodigis la duan mondmiliton.... Jes, EU estas liberala, t. e. kapitalista... ja la mondo estas kapitalista. Nur teorie alia ekonomio eblas. Iam la maldekstro kantis "Malnovan mondon ni detruos"... Mi opinias, ke la nova maldekstro ne devas detrui. EU, samkiel UN, estas valoraj institucioj. Ni devas ne detrui, sed amendi, socialigi, humanigi, universaligi. EU kaj UN povas esti paŝo al mondigita socio. Kritike subteni ilin ne malhelpas favori la Kongreson de la Popoloj, la mondfederisman movadon kaj aliajn samcelaj movadojn... Timige estas, ke malnova eŭromonstro denove embuskas. La monstro de la estremdekstra naciismo, kio tre facile transiras en faŝismon, t. e. en naŭzon al la konstitucia ŝtato kaj ĝiaj institucioj, en timon antaŭ fremduloj kaj fremdaj kulturoj, en naciisman nostalgion, kiun oni mitologie nomas "la propra popolo", en infanecan admiron por ĉiupova gvidisto. Ni gardu nin kontraŭ la eŭromonstron! Leen Deij
UN tradukokostoj mi ĵus ricevas la sekvan informon pri la grandegaj elspezoj de UN. Mi ŝatas demandi al Neil tie en New York elkovri kiom da financaj rimedoj estas destinitaj por la Tradukservoj en absolutaj ciferoj kaj en procentaĵo. Ĉu ne estus necesa, ke ni esperantistoj kaj ni mondcivitanoj proponu al s-ro Ban Ki-moon finfine adopti nur unu laborlingvon, kiel proponita kaj refuzita de la francoj en la 30-aj jaroj ? Ni devus pli utiligi okazojn kiam UN " ploras " kaj oferti nian solvon. Mi perfekte konscias, ke Li ne sekvos nian sugeston, sed tamen ni devas montri ke ja ni ekzistas kaj insistas. Ursula Grattapaglia
La kialoj de la militoj Mi estas Emilo Mas, kiu, plurfoje provis lanĉi debaton, pri la veraj kialoj de la militoj . Vane .... Emile Mas
Fermo de la Brazilja renkonto
Alvoko por la establo de Parlamenta Asembleo ĉe la Unuiĝintaj Nacioj 20an/02/2009 Por certigi la akcepton kaj legitimecon de la Unuiĝintaj Nacioj (UN) kaj de la internacia kunlaboro kaj por fortigi ĝian kapablon agi, la homoj devas esti pli bone kaj pli rekte integritaj en la agadojn de la UN kaj de ĝiaj internaciaj organizoj. Al ili devas esti permesataj partopreni en ĝiajn agadojn. Tial ni postulas iom post iom realigi demokratian partoprenon kaj reprezenton sur la tutmonda nivelo. Kiel unuan paŝon ni konsideras la establon de konsultiĝa Parlamenta Asembleo ĉe la Unuiĝintaj Nacioj. Sen ke necesus modifo de la UN-ĉarto en la unua paŝo, per tia asembleo povus esti kreata grava ligo inter la UN, la organizoj de la UN-sistemo, la registaroj, la naciaj parlamentoj kaj la civila socio. Tia asembleo ne simple estus nova institucio. Kiel voĉo de la civitanoj ĝi estus esprimo kaj rimedo de ŝanĝiĝo en la konscio kaj kompreno de la internacia politiko. La asembleo povus iĝi politika katalizilo por plievoluigo de la internacia sistemo kaj de la internacia juro, kaj povus kontribui al la realigo de la altaj celoj de la Unuiĝintaj Nacioj kaj al la formado de la tutmondiĝo. Parlamenta Asembleo ĉe la Unuiĝintaj Nacioj komence povus konsisti el naciaj parlamentanoj. Iom post iom ĝi estu provizita per realaj rajtoj je informiĝo, partopreno kaj kontrolado rilate al la UN kaj la organizoj de la UN-sistemo. Pli poste ĝiaj membroj povus esti rekte elektataj. Ni alvokas al la Unuiĝintaj Nacioj kaj al la registaroj de ĝiaj membroŝtatoj establi Parlamentan Asembleon ĉe la Unuiĝintaj Nacioj. Ni invitas ĉiujn organizojn, decidantojn kaj civitanojn engaĝiĝintajn en la internacia komuna bonstato subteni ĉi tiun alvokon. Informo transdonita de Mercedes Carluccio |
||||||||
Partopreni
en ASKOP |
